Home > Overdenkingen > Sterven is winst?

Sterven is winst?

Het was Paulus die zei “Sterven is winst” (Filippenzen 1:21). Maar dat soort woorden zijn absoluut onbekend binnen onze moderne geestelijke woordenschap. We zijn zulke aanbidders van het leven geworden, dat we weinig behoefte hebben om te vertrekken en bij de Heer te zijn. Paulus zei: “Ik word naar twee kanten getrokken: enerzijds verlang ik ernaar te sterven en bij Christus te zijn, want dat is het allerbeste”. Maar, omwille van het stichten en opbouwen van de jonge gelovigen vond hij het het beste om “in de schelp” te blijven. Of zoals hij het zei, “in het vlees te blijven”.

Was Paulus morbide? Had hij een ongezonde obsessie met de dood? Had Paulus een tekort aan respect voor het leven waar God hem mee gezegend heeft? Absoluut niet! Paulus leefde zijn leven ten volle, voor hem was het leven een gift, en hij heeft het gebruikt om de goede strijd te strijden. Hij heeft de angst voor de “angel van de dood” overwonnen en kon nu zeggen “Het is beter te sterven en met de Heer te zijn dan om in het vlees te blijven”.

Zij die sterven in de Heer zijn de winnaars; wij die achterblijven zijn verliezers. De dood is niet de ultieme genezing: de opstanding wel! Dood is een overgang, en soms kan dat erg pijnlijk zijn. Maar ongeacht hoeveel pijn en lijden onze lichamen moeten verdragen, het is het niet eens waard om vergeleken te worden met de onuitsprekelijke glorie die op ons wacht. Elke boodschap over de dood stoort ons, we proberen de gedachte er aan zelfs weg te drukken. We verdenken dat diegene die het er over hebben morbide zijn. Zo nu en dan spreken we er over hoe de hemel zou zijn, maar het grootste deel van de tijd is de dood een taboe.

Hoe anders waren de eerste Christenen! Paulus sprak veel over de dood. Sterker nog, onze opstanding uit de dood wordt in het Nieuwe Testament onze “gezegende hoop” genoemd. Maar vandaag de dag wordt de dood gezien als een indringer die ons wegsnijd van het goede leven waar we aan gewend zijn. We hebben ons leven zo volgepakt met materiele zaken dat we erin verstikken, de wereld heeft ons gevangen genomen met haar materialisme. We kunnen de gedachte niet verdragen dat we onze prachtige huizen, onze waardevolle spullen en onze geliefden moeten achterlaten. Het lijkt alsof we denken “Het zal een te groot verlies zijn nu te sterven. Ik hou van de Heer, maar ik heb tijd nodig om van mijn bezit te genieten, ik ben pas getrouwd, ik moet mezelf nog ontplooien … kortom ik heb meer tijd nodig …”

Valt het u ook op dat er vandaag de dag weinig gesproken wordt over de hemel en over het achterlaten van deze wereld? In plaats daarvan worden we gebombardeerd met boodschappen over hoe we ons geloof kunnen aanwenden om nog meer spullen te verkrijgen! Wat een onvolgroeid begrip van Gods eeuwige plan! Het is geen wonder dat er zoveel Christenen bang worden enkel bij de gedachte aan de dood. De waarheid is dat we nog een heel eind weg staan van de roep van Christus om de wereld en al haar verleidingen achter te laten. Hij roept ons op om te sterven, om te sterven zonder een gedenkteken aan onszelf achter te laten. De Heere Jezus liet ook geen autobiografie achter, geen hoofdkantoor, geen universiteit of bijbelschool. Hij liet ons niets achter om Hem te gedenken behalve brood en wijn.

Advertenties
  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: