Home > Overdenkingen > Buiten alle hoop

Buiten alle hoop

Er komt een tijd wanneer bepaalde omstandigheden in onze leven elke hoop te buiten valt. Er is geen adviseur, geen dokter, geen medicijn of wat dan ook om ons te helpen. De situatie is onmogelijk geworden en vereist een wonder, want anders zal het uiteindelijk verwoestend zijn.

Op zulke tijden is de Heere Jezus de enige hoop voor voor iemand. Het maakt niet uit om wie het gaat, een vader, een moeder, een kind. Die persoon moet zijn/haar verantwoordelijkheid opnemen en zich vastgrijpen aan Jezus. En ze moeten voor zichzelf besluiten “Ik ga niet weg totdat ik iets hoor van de Heer, Hij moet mij vertellen ‘het is volbracht'”.

In het evangelie van Johannes vinden we een dergelijk gezin in zo’n crisis. “En er was te Kafarnaüm een hoveling, wiens zoon ziek was” (Johannes 4:46). Dit ging om een voornaam gezin, misschien zelfs wel koninklijk. Maar een geest van dood hing over hun huis terwijl de ouders hun zoon verpleegden. Misschien waren er ook nog andere familieleden in het huis, misschien ooms en tantes, grootouders of andere kinderen. Er wordt ons vertelt dat het hele huishouden geloofde, ook de dienaren. “De vader dan bemerkte, dat het dat uur was, waarop Jezus tot hem gezegd had: Uw zoon leeft, en hij werd zelf gelovig en zijn gehele huis” (Johannes 4:53).

Iemand in dat verstoorde huishouden wist wie Jezus was en had gehoord van Zijn wonderbaarlijke kracht. En op een of andere manier werd het binnen het gezin bekend dat de Heere Jezus in Kana Kana was, ongeveer 25 kilometer verder op. In alle wanhoop nam de vader de verantwoordelijkheid op zich om naar de Heer te gaan. De Schrift vertelt ons “Toen deze hoorde, dat Jezus uit Judea naar Galilea gekomen was, ging hij tot Hem” (Johannes 4:47).

De nobelman was vastbesloten en kon doordringen tot Jezus. De bijbel vertelt dat hij “Jezus verzocht te komen om zijn zoon te genezen; want deze lag op sterven” (Johannes 4:47). Wat een prachtig beeld van voorbede, deze man zette alles aan de kant om de Heer te zoeken voor een woord.

De Heer antwoorde hem “Indien gijlieden geen tekenen en wonderen ziet, zult gij niet geloven” (Johannes 4:48). Wat bedoelde Jezus hiermee? Hij vertelde aan deze nobelman dat een wonderlijke redding niet zijn grootste nood was. Nee, het belangrijkste wat deze man nodig had was geloof. Stelt u het zich maar eens voor: Jezus had met alle gemak naar het huis van dat gezin kunnen gaan, de handen op het stervende kind kunnen leggen en hem kunnen genezen. Maar het enige wat dit gezin dan van Jezus zou weten was dat Hij wonderen kon bewerken.

Maar de Heere Jezus verlangde meer van deze man en zijn gezin. Hij wilde dat zij geloofden wie Hij was en wie Hem gezonden heeft. Dus zei hij in essentie tegen deze man “Gelooft u dat u God nodig heeft voor deze nood? Geloof u dat ik de Christus ben, de redder van deze wereld?”. De nobelman antwoordde “Heer, kom toch mee voordat mijn kind sterft” (Johannes 4:49). Op dat punt moest Jezus wel geloof in deze man gezien hebben. Het was alsof de Heere Jezus zei “Hij gelooft in wie ik ben”. Omdat we vervolgens lezen “Jezus zei tot hem: Ga heen, uw zoon leeft!” (Johannes 4:50).

Advertenties
  1. Eduard
    21-01-2010 om 09:36

    … waar geen hoop meer is is geloof nodig …

    Als wij geloven dat de Heere Jezus uit de dood is opgewekt, en dat wij diezelfde Geest in ons hebben wonen. Dan zouden we ook moeten geloven dat deze zelfde Geest ons dode geloof, ons dode gezin, ons dode huwelijk, onze dode vreugde en onze dode geest tot leven moet kunnen wekken.

    Als je de Heere Jezus kent is geen enkele situatie werkelijk hopeloos, het kan hooguit hopeloos lijken. Maar op die momenten moeten we onze verantwoordelijkheid op ons nemen, en naar de Heer gaan. Als we denken dat dingen niet meer mogelijk zijn moeten we een beroep doen op ons geloof en in opstand komen. Zoals de Heere Jezus hier vroeg van deze nobelman; we moeten voor onszelf vaststellen dat wat voor ons onmogelijk is, mogelijk is bij God en daar op blijven staan.

    Zoals David ook zo mooi zei dat we de Heer moeten zoeken, en als we bij Hem zijn moeten we niet eerder weg gaan totdat we van Hem horen, Hij moet ons zeggen “ga heen, het is volbracht” zoals Jezus hier tegen de vader zei.

    In het geval van het voorbeeld dat David hier aanhaalt ging het om een heel gezin en ik vind het mooi te lezen dat dit hele gezin geloof had, zelfs de dienaren. Laat een ieder die in de problemen of een hopeloze situatie zit dan ook de moed opnemen om er mee naar de Heer te gaan, Hij is in staat leven te blazen in wat het ook maar is dat onder uw handen lijkt kapot te gaan! Sta het de tegenstander niet toe om wat dan ook van u te laten wegroven!

  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: