Home > Overdenkingen > Het begon met berouw

Het begon met berouw

De gemeente zoals we die vandaag de dag kennen begon met berouw. Toen Petrus het kruis predikte met pinksteren kwamen er duizenden tot Christus. Deze nieuwe gemeente bestond uit één lichaam, bestaande uit alle rassen vervuld met liefde voor elkaar. Het leven van de gemeente werd gekenmerkt door evangelisatie, een geest van opoffering en zelfs het martelaarschap.

Dit prachtige begin reflecteert Gods woord aan Jeremia: “Ik echter had u geplant als een edele druif, een volkomen zuiver zaad” (Jeremia 2:21). Maar de woorden die de Heer daarna sprak beschrijven wat er vaak gebeurt met zulke werken: “doch hoe zijt gij Mij veranderd in wilde ranken van een vreemde wingerd”. God zei hier “Ik heb u recht geplant, u was de Mijne, u droeg Mijn naam en natuur. Maar nu bent u afgekeerd en ontaard”.

Wat veroorzaakte deze degeneratie in de gemeente? Hetzelfde wat het altijd is geweest en altijd zal zijn: afgoderij. God spreekt over afgoderij als Hij tegen Jeremia zegt “mijn volk heeft zijn Eer verruild voor wat geen baat brengt” (Jeremia 2:11).

De meeste christelijke leer van vandaag de dag identificeert een afgod als alles wat tussen Gods volk en God komt in te staan, maar dat is slechts een deel van de definitie.

Afgoderij heeft te maken met een veel diepere zaak van het hart. Het nummer-een idool onder Gods volk is niet overspel, pornografie of alcohol. Het is een veel krachtiger begeerte dan dat. Wat is deze afgod? Het is een strevende ambitie naar succes, en het heeft zelfs een eigen doctrine om dit te rechtvaardigen.

De afgoderij van het succesvol zijn beschrijft een hoop mensen binnen Gods huis vandaag de dag. Deze mensen staan rechtop, zijn moreel schoon en vol met goede werken. Maar ze hebben in hun harten een afgod gemaakt van ambitie, en ze kunnen er niet van loskomen.

God houd ervan om Zijn volk te zegenen. Hij wil dat Zijn volk op een eerlijke manier slaagt in alles wat ze ondernemen. Maar er is momenteel een geest aan het rondrazen door de wereld, een geest die al velen heeft overvallen. Dit is de geest van liefde en hunkering naar erkenning en het verkrijgen van dingen.

Een man van de wereld zei onlang “Hij die sterft met de meeste speeltjes – wint”. Tragisch genoeg zijn veel Christenen ook gevangen genomen door dit streven. Wat zijn we toch ver afgedwaald van het evangelie van leven door te sterven aan jezelf, je ego en iedere wereldse ambitie.

Advertenties
  1. Percy Roemers
    22-12-2010 om 06:47

    Amen, mooi! Vooral de laatste opmerking raakt me, maar is helaas zo waar: Wat zijn we toch ver afgedwaald van het evangelie van leven door te sterven aan jezelf, je ego en iedere wereldse ambitie.

  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: