Home > Overdenkingen > Een vrijwillige dienstknecht

Een vrijwillige dienstknecht

“Maar indien de slaaf nadrukkelijk zegt: Ik heb mijn heer, mijn vrouw en mijn kinderen lief, ik wil niet als vrij man weggaan” (Exodus 21:5). Voor deze dienaar is er geen dilemma, geen keuze. Hij heeft zijn beslissing niet vol twijfel gemaakt. Zijn meester was zijn hele wereld en hij was gebonden aan hem met een eeuwig verbond van liefde. Hij kon onmogelijk zijn meester of zijn huis verlaten.

Het leven van deze dienaar draaide om de liefde voor zijn heer, net als Paulus, beschouwde hij al het andere als vuilnis opdat hij zijn meester zou winnen. Hij was het type dat bereid zou zijn te worden vervloekt als alle anderen daardoor konden komen om de liefde van zijn heer te leren kennen.

De kostbare intimiteit die de dienaar had met zijn meester ging boven iedere aardse zegening uit. Wat kon iemand alle kuddes, koren, wijn of olie nou schelen als je een eindeloze gemeenschap kon hebben met de meester? Zijn hart stroomde over met liefde voor hem en hij maakte het heel duidelijk: “Ik hou van mijn meester en ik zal niet als vrij man weg gaan”.

Wat deze dienaar hier zegt tegen ons is het volgende: CHRISTUS IS GENOEG! Niets in deze wereld is het waard om Zijn aanwezigheid te verliezen. Alle rijkdom en voorspoed van de gehele wereld is niets vergeleken bij het doorbrengen van een enkele dag met Hem. De geneugten om aan Zijn rechterhand te zijn ontstijgd iedere extase die maar bij de mens bekend is. Om Hem te kennen, om te Zijn waar Hij is, tezamen gezeten in de hemelse gewesten, is waardevoller dan het leven zelf. Om Hem te dienen, door Hem geleid te worden, om te komen en te gaan zoals Hij het gebied is leven op het hoogste niveau.

Als u mij er aan wilt herinneren dat u een zoon bent en geen dienaar. Dan wil ik u er graag aan herinneren dat Jezus een Zoon was die “zich niet heeft willen vastklampen aan Zijn gelijkheid met God: Hij heeft Zijn grootheid opgegeven door de gestalte van een slaaf te aanvaarden en aan mensen gelijk te worden” (Filippenzen 2:6-7). Hij had kunnen komen als de Machtige prins van de Almachtige, iedere vijand vertrappende, maar Christus koos ervoor om te komen als een slaaf, volledig toegewijd aan de belangen van Zijn Vader.

Deze toegewijde slaaf waar we over lezen in Exodus geloofde dat hij een missie had in dit leven, en die missie was om zijn meester te dienen. Hij deed dit niet vanwege een erfenis, ook al staat er geschreven “Een verstandig slaaf zal heersen over een zoon die zich schandelijk gedraagt, en zal in de erfenis delen te midden der broeders” (Spreuken 17:2). Liefde maakte het eenvoudig te gehoorzamen en vanaf iedere ochtend tot iedere nacht, ieder uur van de dag leefde hij in de bereidheid zijn meester te dienen. Hij werd alleen door liefde gedreven – niet door schuld, geen gevoel van verplichting.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat Jezus kon zeggen “Wanneer gij Mij liefhebt, zult gij mijn geboden bewaren” (Johannes 14:15)

Advertenties
  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: