Home > Overdenkingen > Geef mij al je morgens

Geef mij al je morgens

De Heer verscheen op een dag aan Abraham en gaf hem een ongelooflijke opdracht: “Ga uit uw land en uit uw maagschap en uit uws vaders huis naar het land, dat Ik u wijzen zal” (Genesis 12:1)

Wat is dat toch iets geweldigs, God koos een man uit en zei tegen hem “Ik wil dat je opstaat en gaat. Laat alles achter, je huis, je familieleden, zelfs je land. Ik wil jou ergens heen sturen en ik zal je erheen leiden”.

Hoe reageerde Abraham op dit Woord van de Heer? “Door het geloof is Abraham, toen hij geroepen werd, in gehoorzaamheid getrokken naar een plaats, die hij ter erfenis zou ontvangen, en hij vertrok, zonder te weten waar hij komen zou” (Hebreeën 11:8)

Wat was God van plan? Waarom zou Hij de naties afzoeken op zoek naar één man, om hem vervolgens op te roepen alles te verlaten en op reis te gaan zonder landkaart, zonder vooraf bekende richting en zonder te weten waarheen? Sta er eens bij stil wat God hier vroeg van Abraham. Hij heeft hem nooit getoond hoe hij zijn gezin zou moeten voeden of ondersteunen. Hij vertelde hem niet hoe ver hij moest gaan of wanneer ze zouden aankomen. Hij vertelde hem slechts twee dingen “Ga” en “Ik zal de weg tonen”.

In essentie vertelde God tegen Abraham “Vanaf vandaag wil ik dat jij me al je morgens geeft. Je dient de rest van je leven zodanig te leiden dat je je volledige toekomst in Mijn handen legt, dag in dag uit. Ik vraag jou om je leven toe te wijden aan een belofte die Ik aan je maak Abraham. Als jij je hierop zult toeleggen dan zal Ik je zegenen, Ik zal je gids zijn en je naar een plaats brengen die onvoorstelbaar is”.

De plaats waar God Abraham naar toe wou leiden, is een plaats waar Hij ieder deel van het lichaam van Christus heen wil leiden. Abraham wordt ook wel een type genoemd door geleerden, iemand die dient als een voorbeeld van hoe te wandelen met de Heer. Abraham’s voorbeeld toont ons wat er van een ieder – die ernaar op zoek is God te behagen – verwacht wordt.

Vergis u niet, Abraham was geen jonge man toen God hem riep om deze toewijding te maken. Hij had waarschijnlijk allerlei plannen om de toekomst van zijn gezin veilig te stellen, dus had hij zich zorgen moeten maken over heel veel zaken toen hij nadacht over de roep van God. Maar Abraham “geloofde in de HERE, en Hij rekende het hem toe als gerechtigheid” (Genesis 15:6)

De apostel Paulus vertelt ons dat een ieder die gelooft en vertrouwt in Christus de kinderen van Abraham genoemd worden. En, net als Abraham, wordt het ons als gerechtigheid gerekend omdat we dezelfde roeping over ons leven hebben om onze volledige toekomst in de handen van God te leggen.

Advertenties
  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: