Home > Overdenkingen > God geeft nooit op

God geeft nooit op

“Wie van u, die honderd schapen heeft en er één van verliest, laat niet de negenennegentig in de wildernis achter en gaat het verlorene zoeken, totdat hij het vindt?” (Lucas 15:4)

Jezus spreekt hier over een schaap die eens in de kudde zat. Het is helder dat dit schaap symbool staat voor een lid van de kudde van Christus, een schaap dat goed gevoed en geleid is door een liefdevolle herder. Maar dit schaap is verloren geraakt, dus is de herder er op uitgegaan om het te zoeken totdat hij het vind.

Let op wat Jezus hier zegt over de herder: Hij “gaat het verlorene zoeken, totdat hij het vindt”. God geeft iemand die Hem toebehoort en verdwaald geraakt is nooit op. In plaats daarvan trekt Hij er op om dat schaap te zoeken, te vinden, te omarmen en weer terug naar de kudde te brengen.

Simpel gezegd, u kunt zo ver wegzinken in zonde dat u aan de rand van de hel uitkomt, maar Hij zal u nog steeds najagen. David getuigd “al zou ik afdalen naar het dodenrijk, u tref ik er aan” (Psalm 139:8).

We hebben allemaal wel eens van de uitdrukking “hel op aarde” gehoord. Dat is wat het leven is voor iemand die wegrent voor God. Het hebben van een “bed in de hel” is een verschrikkelijke toestand. Het betekent gevangen te zijn door zonde, zo ver afdrijven van de Heer dat u uiteindelijk in een diepel, levenloze slaap valt. Deze slaap wordt vergezegeld met een knagende angst die fluistert “U zakt steeds dieper en dieper de hel in, u kunt nooit meer terugkeren naar God”.

De boodschap van Christus aan ons is: “Misschien heeft u een slaapplaats in de hel, maar u kunt nooit zo diep in zonde gezonken zijn dat Ik u niet kan bereiken en kan ontvangen met open armen”.

Wanneer de herder het verloren, gewonde schaap heeft gevonden draagt hij het gewonde dier naar zijn huis. Daar roept hij al zijn vrienden en buren tezamen terwijl hij het uitroept “Verblijdt u met mij, want ik heb mijn schaap gevonden, dat verloren was” (Lucas 15:6).

“Ik zeg u, dat er alzo blijdschap zal zijn in de hemel over één zondaar, die zich bekeert, meer dan over negenennegentig rechtvaardigen, die geen bekering nodig hebben” (Lucas 15:7)

Advertenties
  1. 13-10-2011 om 10:01

    Daar word je hart toch blij van 🙂

  2. Eduard
    13-10-2011 om 15:55

    Genade zo groot

  3. Esther
    14-10-2011 om 07:08

    Het klopt zoals ik eerder hoorde van iemand een vrije versie van psalm 23 De Heer is mijn Herder, ik ontbreek niet.

  4. Eduard
    14-10-2011 om 11:00

    Dit doet me denken aan een woord die de Heer een tijd geleden aan een geliefde zuster van ons gegeven heeft. De Heer gaf een levendig voorbeeld van hoe een herder te werk gaat in het boek Hosea. De Heilige Geest zei ons dat we Hosea 2 moesten lezen dus ik begon het voor te lezen, ik durfde met sommige stukken niet op of om te kijken omdat het best hard is maar tegelijkertijd is het echt een prachtige illustratie van de liefde van onze Grote Herder.

    In dit stuk jaagt de Heer Zijn geliefde na (Zijn bruid, Zijn kind, Zijn schaap) maar Zijn geliefde wil overal naar toe behalve naar Hem. Zijn geliefde zegt “Ik wil achter mijn minnaars aan gaan, die mij mijn brood en water, mijn wol en vlas, mijn olie en drank geven” (vers 4). Met andere woorden, Zijn geliefde wil achter de dingen van de wereld aan, achter haar eigen verlangen; aan zaken waarvan ze denkt dat het haar geluk en vreugde zal schenken maar zich niet beseft dat dat maar even is.

    Maar God staat dat niet toe, juist omdat Hij zo van haar houd en weet dat het geluk dat zij zoekt alleen bij Hem te vinden is. Daarom zegt de Heer “Ik ga uw weg met doornen versperren, Ik ga tegen haar een muur oprichten, zodat zij haar paden niet vinden kan. Dan zal zij haar minnaars nalopen, maar hen niet bereiken; hen zoeken, maar niet vinden. Dan zal zij zeggen: ik wil heengaan en terugkeren tot mijn eerste man, want toen had ik het beter dan nu” (vers 5 en 6).

    Met andere woorden, Zijn geliefde wil allerlei kanten op behalve naar God, ze wil haar eigen verlangens en begeertes vervullen terwijl dit haar uiteindelijk alleen maar de dood zal brengen (Romeinen 8:6). Daarom verspert de Heer haar de wegen, telkens als ze ergens heen wilt plaatst de Heer een versperring net zo lang todat ze eindelijk naar Hem gaat. Precies op dezelfde manier als een herder Zijn schapen naar de juiste plaats leidt.

    Maar goed, er gebeurt nog veel meer in dit verhaal met Zijn geliefde en het komt zelfs zo ver dat haar van alles afgenomen wordt en in een woestijn terrecht komt. Maar uiteindelijk komt alles goed door Gods genade! Lees Hosea 2 zelf anders eens, ik vond het een prachtig en hoopvol beeld en hoop dat meer mensen er hoop uit kunnen putten. Misschien hoop voor een familielid of kind dat alle kanten behalve de juiste op gaat, of hoop voor een vriend of vriendin die telkens maar weer afdwaalt en zich omrolt in zijn/haar zonde.

    God geeft inderdaad nooit op! Wanneer een schaap afdrijft van de kudde gaat Hij er achter aan en blijft Hij zoeken net zolang tot Hij vind om Zijn schaap mee terug te nemen.

  5. berry
    30-10-2011 om 11:44

    ik ben al 20 jaar ’n kind van God en ik heb geen afstand kunnen doen van onreinheid, angst en jaloezie.
    na 20 jaar vallen en opstaan mag je wel concluderen dat ik aardig moe geworden ben, ik weet…onnodig moe.
    waarom laat ik niet los? ik weet dat ik niet los wil laten maar waar eindigt deze weg?
    ook dat is mij bekend, wat moet er gebeuren dat ik uiteindelijk ’n wilsbesluit neem?
    20 jaren lang neem ik wilsbesluiten maar ze halen niets uit, ik val steeds weer terug, ik weet…het is allemaal mijn eigen schuld.
    wanhoop maakt zich langzamerhand meester van mijn gedachten.
    wat maakt dat broeders en zusters om mij heen dat wilsbesluit wel kunnen maken?
    wanneer vindt Hij mij?

    • Eduard
      01-11-2011 om 08:43

      Hoi Berry, ik heb 10 jaar lang op dezelfde manier geworsteld als jou in een pornoverslaving. Telkens maakte ik een wilsbesluit om het niet meer te doen, en weer werd ik er toe getrokken. Ik heb mezelf zo vaak wanhopig op de vloer gegooid, huilend en roepend naar de Heer. Ik heb Hem zo vaak beloofd dat ik het noooooooit meer zal doen, maar toch viel ik weer. Ik heb ook geprobeerde mezelf vrij te beredeneren door tegen mezelf te zeggen “Je hebt het niet nodig, je bent een kind van God dus je bent vrij” maar ook dat continu te proclameren hielp niet. Ik heb gebeden totdat ik een figuurlijke ons woog “Heer help mij, geef me de kracht om me aan mijn besluit vast te houden” maar mijn gebeden werden niet verhoord. Toch bleef ik volhouden want ik geloofde met heel mijn hart dat Hij in staat is om mij vrij te maken, maar er gebeurde niets. Het moest wel aan mij liggen, ik ellendig mens!

      Totdat ik op een dag door de Heilige Geest ergens van overtuigd werd, ik was niet eens in staat om iets niet te willen. Het werd mij duidelijk dat ik er zo ellendig aan toe was dat ik naast het feit dat ik mezelf niet los kon maken van zonde, eigenlijk niet eens de wil kon opbrengen om dat te doen. Ik zei wel dat ik het wou, maar in mij bleef een begeerte leven die toch weer die overtreding wou begaan. Dus ook al zou ik het het hardst uitschreeuwen “Ik wil het niet” ik bleef toch een slaaf door die begeerte in mij die – wanneer zij bevrucht werd – zonde voortbracht.

      Volledig overtuigd van mijn eigen naaktheid, mijn lege handen, mijn onkunde en mijn ellendige toestand ben ik naar de Heer gegaan, totaal uitgeput van het continu proberen zelf overwinning te behalen. Ik ging op mijn knieën en gaf toe dat ik een enorme loser ben die beter zou moeten weten. Ik bad “Heer, ik ben niet eens in staat die zonde niet te willen, laat staan dat ik in staat zou zijn om het te overwinnen. Heer ik heb het nodig dat U het willen en het werken in mij doet, U heeft het beloofd in Uw woord en ik geloof dat U trouw bent. Heer, hier ben ik … ik geef het op … ik geef mezelf op. Ik ben niet in staat om tot iets goeds te komen, alleen U kunt dat in mij bewerken”.

      Die worsteling van 10 jaar heeft mij geleerd dat ik werkelijk nergens toe in staat ben buiten Christus om, met mijn verstand kan ik weten dat dingen niet goed zijn maar uit mezelf is het onmogelijk overwinning te behalen. De overwinning ligt bij Hem en Hem alleen, het feit dat ik nu vrij ben van die verslaving is absoluut en 100% alleen te wijten aan God. Er is niets waarop ik in mezelf kan roemen, en ik denk dat die 10 jaar worsteling toegestaan is door God om mij tot op het bot te strippen van alle vertrouwen in mezelf. Die 10 jaar lang heb ik als het ware onder het Oude Verbond gediend op dat vlak, door te streven, te proberen en te strijden in mijn eigen vlees. Dit was nodig om op de plaats (de plaats van dood) te komen waar ik Zijn rust kon binnentreden waar het Nieuwe Verbond haar uitwerking begon te vinden in mij.

      De overwinning komt niet door mijn wilsbesluit, ik kon dat besluit niet maken ik kon het alleen belijden met mijn lippen. Ik ben volledig afhankelijk van Hem, en in dit alles heb ik ontdekt dat je je boezemzonde kunt overwinnen door volledig gericht te zijn op Christus alleen en door je voldoening alleen in Hem te vinden. Zolang ik oog heb voor Hem zie ik al het andere om mij heen niet meer en merk ik dat ik recht wandel, maar niet ik maar Hij in mij.

      Overwinning over je boezemzonde ligt op de plaats waar jij sterft en Christus opstaat. Ik hoop en bid dat je hier iets aan hebt, en dat de Heilige Geest jou de overtuiging geeft die ik ook ontvangen heb.

  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: