Home > Overdenkingen > De Salomo gemeente

De Salomo gemeente

“Salomo, de zoon van David, betoonde zich krachtig in zijn koningschap; de HERE, zijn God, was met hem en maakte hem uitermate machtig” (2 Kronieken 1:1)

De gemeente van Jezus Christus van vandaag de dag is bekrachtigd en gezegend door God. Er zijn voorzieningen aangebracht voor alle soorten van inspanningen. Denk maar aan de mooie grote gebouwen die overal in het land gebouwd worden, of aan de grote financiele zegeningen. Er worden miljoenen uitgegeven aan tv-evangelisatie, boeken, cd’s, mp3’s, zendingen, instellingen, hogescholen en allerlei soorten buitenkerkelijke bedieningen.

Toen al deze werken begonnen hadden ze iets van Gods zalving over zich heen. De meeste begonnen met dezelfde zegening als die God over Salomo uitstortte. Salomo was een goed georganiseerd en veel beter onderwezen persoon als zijn vader David. Hij deed alles groter en beter dan iedere voorgaande generatie zich had kunnen voorstellen.

De drijvende kracht achter Salomo was wijsheid en kennis. Dit was zijn hartekreet tot God: “Geef mij thans wijsheid en kennis, dat ik voor dit volk kan uitgaan en ingaan, want wie zal dit grote volk van U kunnen richten?” (2 Kronieken 1:10)

Is dit geen prachtig gebed? Het klinkt zo goed en God was verheugd dat Salomo niet bad vanuit zijn eigen egoistische behoeftes. Maar er is een probleem: Dit gebed is volledig mens-gericht! Deze ontzettend getalenteerde, zelfverzekerde koning zei hier in essentie “Geef me maar gewoon het gereedschap God en ik zal zorgen dat het werk klaar komt. Geef me wijsheid en kennis, en ik zal alles voor elkaar maken onder het volk. Ik zal alles volbrengen!”.

Het gebed van Salomo was niet het gebed van zijn vader David, een man die naar Gods hart verlangde. Nee, het gebed van Salomo was het gebed van een nieuwe generatie – een onderwezen volk met nieuwe ideeën en vaardigheden. Zijn schreeuw was “Ik heb wijsheid en kennis nodig!”. Ik geloof dat Salomo symbool staat voor de geest en de natuur van de Laodiceaanse gemeente. Deze gemeente stevent af op dezelfde ruines als Salomo mee geconfronteerd werd.

Salomo had een hoofd vol wijsheid en een mond vol liederen. Hij kon met een ongelooflijke vaardigheid prediken en onderwijzen. Hij had een goed georganiseerde organisatie met getalenteerde leiders. Alles aan deze kerk leek fatsoenlijk en in orde te zijn. Maar alles wat Salomo deed eindigt uiteindelijk in deze zin: “alles is ijdelheid en najagen van wind” (Prediker 1:14)

De Salomo gemeente heeft alle antwoorden. Het lijkt groots en geweldig aan de buitenkant maar is volkomen levenloos! Het eindigt enkel in ijdelheid, afgoderij, sensualiteit, leegte en wanhoop!

Advertenties
  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: