Home > Preken (Pulpit) > We hebben meer onruststokers nodig in de kerk

We hebben meer onruststokers nodig in de kerk

We hebben meer onruststokers nodig in de kerk! Ik bid dat ieder lid van het lichaam van Christus een onruststoker zal worden! We hebben een leger van onruststokers nodig die zo vol zijn van de Heilige Geest dat ze hun hele stad op de kop weten te zetten; dat ze het alle goddeloze instituten moeilijk weten te maken – alle gevestigde dode kerken weet uit te dagen – de leiders weet te verontrusten, de burgemeester, het gemeentebestuur en de leiders van de gemeente! Met andere woorden, we hebben heilige onruststokers nodig die wandelen in de Geest, die het koningsschap van Christus zo effectief verkondigen dat complete steden geschud worden!

Paulus en Silas waar twee van de grootste onruststokers van de wereld! De Bijbel spreekt van “mensen, die hun leven hebben overgehad voor de naam van onze Here Jezus Christus” (Handelingen 15:26). Paulus, Barnabas, Silas en Timoteüs waren zulke mensen, wandelend in de kracht van de Geest. Zoals we kunnen zien in Handelingen 16 toen de Heilige Geest hen verbood een Woord te spreken in Azië, toen gehoorzaamden ze. Toen ze probeerden om naar Bitynië te reizen, maar de Geest het niet toeliet, gingen ze in plaats daarvan naar Troas onder leiding van de Geest. Paulus had toen een visioen van een man die hem naar Macedonië riep, dus gingen er onmiddelijk op uit naar Filippi, de voornaamste stad van Macedonië. Toen ze aankwamen volgde een waarzegster hen en schreeuwde “… deze mensen zijn dienstknechten van de allerhoogste God, die u de weg tot behoudenis boodschappen” (Handelingen 16:17). Nadat ze dit enkele dagen verdragen hadden draaide Paulus zich om en “… zeide: Ik gelast u in de naam van Jezus Christus van haar uit te gaan. En hij ging uit op datzelfde uur” (Handelingen 16:18). Plotseling was de hele stad in rep en roer: deze waarzegger was blijkbaar een grote toeristische attractie, maar nu was ze genezen en prees ze de Heer!

Paulus had de gevestigde orde overstuur gemaakt. Hij had de duivel uitgedaagd die al jarenlang zijn gang kon gaan. De slavendrijvers van de verlostte vrouw sleepten Paulus en Silas naar de marktplaats om terrecht te staan tegenover het stadsbestuur. De aanklacht was “Deze mensen brengen onze stad in rep en roer” (Handelingen 16:20). “Ook de menigte schoolde tegen hen samen en de hoofdlieden scheurden hun de kleren van het lijf en lieten hen met de roede geselen; en na hun vele slagen gegeven te hebben, wierpen zij hen in de gevangenis met bevel aan de bewaarder hen zorgvuldig te bewaken. Daar deze zulk een bevel ontvangen had, zette hij hen in de binnenste kerker en sloot hun voeten zorgvuldig in het blok” (Handelingen 16:22-24). Het leek erop alsof de duivel had gewonnen, de nieuwe bekeerlingen moesten zich hebben verbijsterd!

Maar al de kracht van God is met de heilige onruststokers! “Maar omstreeks middernacht baden Paulus en Silas en zongen Gods lof … Doch plotseling kwam er een zware aardbeving, zodat de grondvesten der gevangenis schudden; en terstond gingen alle deuren open en de boeien van allen raakten los” (Handelingen 16:25-26). De gevangenbewaarder, die zag wat er gebeurde, viel op zijn knieën voor Paulus en Silas en zei “… wat moet ik doen om behouden te worden?” (Handelingen 16:30). De leiders van de stad en de religieuze leiders gingen naar bed en dachten “Het is ons gelukt! Dat was het laatste dat we gehoord hebben van deze rondzwervende onruststokers. We hebben ze opgesloten en angst aangejaagd!”. Maar wat een opschudding was het de volgende dag! Ik kan me voorstellen dat sergeanten op de deur van de burgemeester bonsten, en leden van de raad en de religieuze leider hen vertelden “Snel! Ga naar het gemeentehuis – we hebben een groot probleem!”. In shock reageerde de leiders waarschijnlijk “Wat? Een aardbeving? De gevangenisdeuren vielen open? Alle ketens lieten los? En ze hebben niet geprobeerd te ontsnappen? De gevangenbewaarde heeft zich bekeert? Het zijn romeinen???”. Nu waren ze pas echt bang, het was een misdaad om Romeinse burgers te slaan (Paulus en Silas waren beide romeinen). “Wat bedoelt u dat ze niet uitgebroken zijn? Ze eisen wat? Dat wij daar naartoe komen om onze excuses aan te bieden en hen uit de gevangenis leiden?”. “en zij kwamen met hun verzoeken, en toen zij hen de gevangenis uitgeleid hadden, vroegen zij hun de stad te verlaten” (Handelingen 16:39).

Ik hou ervan! Hier waren ze, ze pronkten niet met hun geestelijke autoriteit, maar handelden slechts als ambassadeurs van koning Jezus. Toen ze er getuige van waren dat de macht van Christus werd bespot wilden Paulus en Silas nu dat de kleine gebedsgroep zouden zien hoe God Zijn macht manifesteert aan een ieder die in opstand komt tegen de machten van de hel. Ze gingen direct naar het huis van Lydia – en wat een geweldige samenkomst moet dat zijn geweest! Ik kan me voorstellen dat Paulus tegen die huisgemeente zei “Zie! De duivel kan razen, en alle machten uit de hel kunnen dreigementen uiten – maar God heeft alle macht! God zal u bijstaan als u uw plaats inneemt!”.

Ik predik veel over gebed en ik geloof in het effectieve, vurige gebed van de rechtvaardigen. Maar alleen bidden, bidden met z’n tweeën of drieën of zelfs in een grote gebedsgroep alleen zal niet voldoende zijn om een stad te doen schudden! Elia was een man van krachtig gebed, maar het was meer dan zijn gebeden die het koninkrijk van Ahab deed schudden en Jezebel dat razen: Hij riep de valse profeten bijeen op de Karmel en daagde hen uit. Jezebel had Gods profeten neergeslagen en had Israël naar afvalligheid en de verschrikkelijke afgoderij van Baäl geleid – en niemand was tegen haar in opstand gekomen! 7000 gelovigen hadden niet gebogen, maar ze waren stil, onbekend en bang. Dus kwam Elia, de onruststoker! Ahab noemde hem “ongeluksbrenger voor Israël” (1 Koningen 18:17). Elia eindigde uiteindelijk bij de beek Kison met een zwaard in zijn hand, en slachtte daar honderden valse profeten van Baäl in de naam van de Heer.

Elia was geen beleefde heer tegenover de duivel en zijn menigte. Terwijl zij om het altaar dat zij gemaakt hadden hinkte bespotte Elia hen (1 Koningen 18:26-27). De late kerk kromp ineen van angst tegenover de machten van de duisternis vanwege een gebrek aan heiligheid, de Schrift vertelt ons “de rechtvaardige voelt zich veilig als een jonge leeuw” (Spreuken 28:1). Sommigen zullen zeggen “Maar Jezus was nederig – Hij opende nooit Zijn mond en bood ook geen weerstand toen ze Hem naar het kruis brachten!”. Maar dat was omdat het uur der duisternis was gekomen, het uur waarop Hij zichzelf in de handen van de vijand zou geven. Hij was niet stil in de tempel toen hij de handelaars naar buiten dreef. Hij was ook niet stil toen Hij de religieuze leiders adderengebroed noemde – blinde gidsen – gewitte graven of slangen (zie Matteüs 23). Hij vertelde zelfs tegen sommigen dat de duivel hun vader was!

Veel kerken van vandaag de dag puilen uit met stille, beschaafde diplomaten die niet al te veel golven willen veroorzaken. Niemand wil problemen! Dus wordt het koninkrijk van de duivel ook niet uitgedaagd. We hebben meer dan genoeg glimlachende, timide christenen! Ik heb het razen van een man gehoord die tegen mij zei “Laat ons een weddenschap afsluiten – tegen welk bedrag dan ook! Jullie mensen in de kerk kunnen niets doen stoppen! Jullie krijgen een beetje publiciteit, maar er verandert niets. Jullie kunnen niets stilleggen! Jullie zijn krachteloos in deze competitie!”. Hij sprak over abortus en ik bespeurde het bespotten van de duivel in zijn stem. Het was uitdagen! Het was alsof hij tegen alle Christenen wou zeggen “Jullie zijn allemaal geestelijke watjes! Jullie zullen het niet volhouden – jullie zullen opgeven wanneer er tegenstand komt! Jullie zullen snel terug rennen naar jullie veilige muren en je verbergen!”.

Laat me u tonen hoe en waar de apostolosche mannen van God de machten der duisternis uitdaagden – de gebieden waar wij ook moeten handelen.

Paulus en Silas daagden een dood, corrupt religieus systeem uit!

“… kwamen zij te Tessalonica, waar een synagoge der Joden was. En Paulus ging, zoals hij gewoon was, daar binnen en behandelde drie sabbatten achtereen met hen gedeelten uit de Schriften, door aanhalingen uitleggende, dat de Christus moest lijden en opstaan uit de doden, en dat deze de Christus is, die Jezus, die ik (zeide hij) u predik” (Handelingen 17:1-3). De synagoge in Tessalonica had waarschijnlijk jarenlang, ongestoord stille en rustige samenkomsten gehad. Ze onderwezen ijverig de Schrift en aan de buitenkant leken ze heel heilig.

Toen kwam Paulus, de onruststoker, ter plekke en na slechts drie weken van prediking over het koningschap van Jezus zette hij alles daar onderste boven! Hij wist uit ervaring dat slechts een klein aantal toegewijden zouden luisteren naar het Woord van Christus, en dat de meerderheid niet bereid was om hun harde, religieuze tradities op te geven. Hij wist ook dat ze vervuld zouden worden met afgunst en haat tegenover alles dat hun manier van doen verstoorde. Paulus verklaart dat de predking van Zijn evangelie veel twist zou veroorzaken: “… Immers, ondanks de mishandeling en de smaad, die wij, zoals gij weet, te Filippi tevoren ondergaan hadden, hebben wij u, in onze God vrijmoedig, onder zware strijd het evangelie Gods gebracht” (1 Tessalonicenzen 2:2).

Wat veroorzaakte deze twist, deze gewelddadige tegenstand? Paulus en Silas waren niet schreeuwerig of provocerend – ze beroofden ook geen kerken. Later schreef Paulus in een brief aan diegene in Tessalonica die tot geloof gekomen waren “Want ons vermanen komt niet voort uit dwaling, noch uit onzuivere bedoeling; het gaat ook niet met list gepaard. Integendeel, daar God ons waardig heeft gekeurd om ons het evangelie toe te vertrouwen, spreken wij, niet om mensen te behagen, maar Gode, die onze harten keurt. Want wij hebben ons nooit afgegeven met vleitaal, zoals gij weet, of met (enig) baatzuchtig voorwendsel; God is getuige! … Zo waren wij, in onze grote genegenheid voor u, bereid u niet alleen het evangelie Gods, maar ook ons eigen leven mede te delen, daarom, dat gij ons lief geworden waart” (1 Tessalonicenzen 2:3-8). De oorzaak van al deze opschudding was dit ene compromisloze woord: “er is een andere koning … Jezus” (Handelingen 17:7).

Paulus prediking over het koningschap van Jezus was niet hetzelfde als wat we vandaag de dag vaak horen over dit onderwerp! Het was niet een of andere slogan of emotionele hype. Ik geloof dat Paulus urenlang tegenover deze religieuze Joden stond, en alle kosten uiteenzette van het volgen van Jezus als Koning. Hij predikte over het neerleggen van alle idolen en het opgeven van alle genot van zonde. Hij predikte zelf-verloochening en lijden voor de glorie van Christus. Zijn boodschap van het koningschap van Christus bevatte een waarschuwing om niet langer mensen, leraren of hun doctrines te volgen, en ook om geen mensen te volgen die van anderen handelswaar maakten. Maar om in plaats daarvan een leven aan te nemen van heiligheid en apartzetten van alle schijn van kwaad, waarbij er geen gemeenschap is met goddeloze mensen.

Ik ken Christenen die volkomen verliefd zijn op hun voorganger en kerk, zelfs op plaatsen waar het bekend is dat er sprake is van trots, controle geesten, manipulatie en vlees. Maar ze zeggen “We horen de juiste boodschap. We horen over heiligheid, over het koningschap van Jezus! Zonde wordt niet gedoogd in onze kerk! Maar als dat zo is, waarom worden deze voorgangers, ouderlingen en gemeenten dan zo woedend en vijandig tegenover anderen die beginnen te prediken (en het beginnen uit te leven) over de kosten van het kronen van Jezus als koning van ons leven? Waarom is er zoveel weerstand tegenover gelovigen die trouw en zonder enkel compromis Gods geboden in de praktijk brengen?

“Dezen, die de wereld in opschudding gebracht hebben, zijn ook hier gekomen” (Handelingen 17:6). Wiens wereld is in opschudding gebracht? Het is die religieuze cirkel waar niemand het koningschap van Jezus serieus neemt! Een voorgangersvrouw hier in New York zei me ooit eens “Times Square Church heeft bijna iedere charismatische kerk in de stad in opschudding gebracht! U weet dat toch?”. Maar ik wist dat niet, ik weet niet eens of dat wel waar is. Maar als het zo is, en als dat is vanwege arrogantie in deze kansel of door mensen die opscheppen dat dit de enige kerk is die echte heiligheid predikt, dan zouden we er flink naast zitten! Maar aan de andere kant, als voorgangers en gemeenten “op hun kop gezet worden” vanwege het compromisloze koningschap van Christus – als mensen sommige van die kerken verlaten omdat hun zonde niet ontbloot en onuitgedaagd bleef – als mensen hier vandaan weg gaan en meer lijken op Jezus, en gaan wandelen in Zijn zuiverheid – dan zijn we op de juiste manier heilige onruststokers!

Ik kan u vanuit het Woord van God ervan verzekeren dat niets de dood, compromisvolle kerken en predikanten meer kan opschudden dan iemand die in de volheid van Christus beweegt, die het evangelie van heiligheid leeft en predikt. Het is een levende berisping! In iedere kerk zult u enkele van deze “toegewijde Christenen” vinden, zoals Paulus hen noemt. Maar de dag waarop u tezamen met Paulus zult zeggen – “De dingen van deze wereld zijn als afval. Ik ben afgekeerd van mijn idolen om mijn Koning te dienen. Ik zal niet langer twee meesters dienen. Ik heb een groot licht gezien en ben ontkomen aan goddeloosheid, de ongelovigen, de afvalligen, de werkers der ongerechtigheid” – is de dag dat u bekend zult staan als onruststoker! Zult u ook tot hen gaan zoals Paulus deed om het licht te delen dat u ontvangen heeft, om anderen weg te trekken uit de misleiding? Absoluut! Door de telefoon, door bezoekjes, door opnames, op welke manier dan ook ga tot hen, en leg uw leven voor hen neer.

“de broeders zonden terstond in de nacht Paulus en Silas” (Handelingen 17:10). En het leek er weer op alsof de duivel de strijd had gewonnen bij deze twee omdat ze ’s nachts de stad uit moesten sluipen. Maar stel u het opgeblazen opscheppen eens voor van de mensen op de volgende Sabbat: “Wat een opwekking was dat! We waren hier voordat zij kwamen en we zijn hier nog steeds nu zij weg zijn. De mensen willen dat soort prediking hier gewoon niet hebben! Laat ons verder gaan met God zonder onderbrekingen van deze heilige onruststokers!”. Maar Paulus en Silas had de ogen van de bekeerlingen zodanig van zichzelf afgekeerd en op Jezus gefocust dat ze stad konden verlaten terwijl het lichaam van Christus nog steeds kon bloeien. Onder hevige vervolging werd de gemeente te Tessalonica zo sterk in geloof dat ze een krachtige getuigenis werden tegenover geheel Azië – en een vreugde voor het hart van Paulus!

Paulus schudde de dingen flink op op de marktplaats

Paulus schudde de dingen flink op door met opstandingskracht Jezus te verkondigen als koning: “… hij bracht het evangelie van Jezus en van de opstanding” (Handelingen 17:17-18). Als er een plaats is waar Christenen hun licht het meest verbergen dan is het wel op hun werkplaats. Er zijn heel veel Christenen in dit land die naar de kerk gaan en hun grote liefde voor Jezus verklaren, maar wanneer ze naar hun werk gaan zijn ze timide en schamen ze zich voor Christus! Net als Petrus zeggen ze door hun stilte “Ik ken die man niet!”. Ze vrezen voor hun baan maar ook zijn ze bang om belachelijk gemaakt te worden.

Waarom is er zo’n angstige, laffe stilte over Jezus op het werk bij Christenen die bidden, het Woord verslinden en in heiligheid wandelen? Het is omdat onze harten, net als bij Petrus, niet bewogen zijn wanneer we om ons heen alle mensen zien die zichzelf geven aan afgoderij (zie Handelingen 7:16). Probeer niet aan te komen met: “Maar Paulus was een prediker, hij was geroepen voor dit werk!”. We zijn allemaal ambassadeur van Jezus Christus en hebben allemaal de opdracht om nooit ons licht onder een korenmaat te verbergen!

De mensen uit Athene waren net als de mensen waar u vandaag mee samenwerkt. “Alle Atheners nu en de vreemdelingen, die zich daar ophielden, hadden voor niets anders tijd over dan om iets nieuws te zeggen of te horen. En Paulus zeide: Mannen van Athene, ik zie voor mijn ogen, dat gij in elk opzicht buitengewoon ontzag voor godheden hebt” (Handelingen 17:21-22). Veel christenen geloofden dat de president een wederomgeboren gelovige in Christus was, terwijl het er de hele tijd op leek dat hij en zijn vrouw de sterren volgden! Het is nu duidelijk dat zij die in het Witte huis leven bijgelovig zijn en geleid worden door spirituele channelers! Ik geloof dat God hier boos over is omdat we tegen de hele wereld liegen als we zeggen “In God we trust”. Gods boodsheid komt tot uitdrukking in Jesaja: “Uw schaamte worde ontbloot, uw schande ook gezien. Ik zal wraak nemen…ondanks uw vele toverijen en zeer krachtige bezweringen. Gij vertrouwdet op uw boosheid; gij zeidet: Niemand ziet mij. Uw wijsheid en uw kennis zijn het, die u verleid hebben.. Maar u overkomt een onheil, dat gij niet weet te bezweren; …Houdt maar aan met uw bezweringen en met de talrijke toverijen…laten nu opstaan en u redden, zij die de hemel indelen, die de sterren waarnemen, die maand voor maand doen weten wat u overkomen zal” (Jesaja 47:9-13). “Al zoudt gij uw nest zo hoog bouwen als de gier, ja, al was het geplaatst tussen de sterren, vandaar zal Ik u neerhalen” (Obadja 1:4). Volgende deze Schriftgedeelten zullen dergelijke leiders te schande gezet worden!

Zo is het in de gehele natie: een meerderheid van de mensen om u heen op het werk zijn overgeleverd aan afgoderij, roddel en bijgelovigheid. Op Wall Street is de nieuwste hype “crystal power”! Intelligente, rijke aandelenhandelaars investeren duizenden dollars in een stuk kristal of jade om het op kantoor neer te zeggen om zo “straling” of “vibraties” te ontvangen die hen verborgen kennis zou geven. Andere zijn druk met yoga, mediteren, het occulte en velen doen niets meer zonder eerst op consult te zijn geweest bij hun guru of waarzegger!

Athene was een stad die volledig aan afgoderij was overgegeven! Hun zonde en goddeloosheid zou nog overweldigender moeten zijn dan wat we vandaag de dag zien in New York omdat daar absoluut geen licht van het evangelie was. De bevolking stond onder de heerschappij van twee krachtige leerstellingen: de Epicuristen en de Stoïcijnen – een tweeling doctrine van de duivel! De Epicuristen geloofden niet in leven na de dood. Ze geloofden dat de dood het einde is van alles en dat geluk enkel bereikt kon worden door een meditatief onthechten, en vreugde kon alleen gevonden worden in vriendschappen. Het eindresultaat was sensualiteit, vraatzucht en exotische genoegens. De Stoïcijnen hadden een religie van menselijk redeneren, van dichtbij de natuur leven. Ze redeneerden dat iemands naaste in liefde dienen pijn en lijden zou veroorzaken; daarom drongen ze er bij elkaar op aan om verlossing te vinden in de natuur, door de wil op een lijn te leggen met de universele wijsheid. Het was zo hopeloos dat het vaak leidde tot zelfmoorde. Vandaag noemen we dit “new age” terwijl de duivel probeert om deze universele wijsheid te worden. De Atheners ontaardde uiteindelijk in bloed-dorstige sadisten, en vonden genoegen in de slachtpartijen van gladiatoren.

In die tijd was Athene een van de meest moderne, vooruitstrevend en intellectuele steden van de wereld. Het was vorstelijk, druk, krachtig en goddeloos! Ik kan me Paulus voorstellen, als tentenmaker terwijl hij wachtte op Silas en Timoteüs, dat hij naar de markt ging om te kijken naar de nieuwste naald en draden en om doeken te vergelijken. Paulus had veel steden bezocht en had alles al wel gezien: de dronkenschap van Korinthe, de homoseksuele geest die regeerde in Rome, de geestelijke duisternis van Jeruzalem. Maar hij had het nooit toegestaan dat zijn hart zich zou verharden; hij werd er nog steeds door bewogen. Terwijl hij over de markt van Athene rondliep huilde hij want “zijn geest in hem werd geprikkeld” (Handelingen 17:16). Paulus had geen strategie, geen enkel evangelisatie plan, geen regeling of tactiek. Hij had alleen een gebroken hart vol met de last van Christus. Hij zei tegen zichzelf “Ze gaan allemaal naar de hel, ze zijn allemaal verloren en blind! Iemand moet er iets aan doen!”.

Voor hen die in New York wonen of er wel eens geweest zijn, heeft u ooit ’s middags op Times Square gestaan en gekeken naar de menigte, naar de vele zakenmensen die over elkaar heen lopen. Of heeft u ’s nachts het zwervende uitschot van de mensheid wel eens gezien? Heeft u nooit eens gehuild “Heer, ze zijn allemaal verloren! Deze stad gaat naar de hel – de duivel krijgt zijn zin en niemand schijnt er iets aan te doen!”. Of ben u ooit zo afgestompt door de duisternis, zo opgebrand door alle bedelaars, de armoede, de criminaliteit en het vuil dat u niet langer meer geraakt kan worden? Ik weet hoe het voelt om langs alle kanten gebombardeerd te worden door bedelaars, wetende dat alles wat je geeft op gaat aan drugs en alcohol. Het is onmogelijk om dit allemaal bij te houden, maar er is een gevaar dat u het toestaat dat er zich eelt gaat vormen op het hart, zodat u op het werk niet langer meer bewogen bent door alle zonde en pijn om u heen.

Paulus richtte zich op de opstandingskracht van het evangelie

Paulus liet zich niet afschrikken door de grootte van het probleem. Hij werd niet overweldigd door de greep die de duivel had op de stad omdat hij wist dat hij een geheim wapen had: het evangelie van de opstandingskracht! Paulus trok zijn ogen af van alles wat de duivel aangericht heeft en richtte zich op datgene wat Jezus kon doen in Zijn opstandingskracht! Het maakte niet uit dat ze hem een “babbelaar” noemde, wat de betekenis had van klaploper, prediker van onzin. Bent u ooit wel eens een “onruststokende babbelaar” genoemd? Heeft iemand ooit eens tegen u gezegd “Stop inbreuk te maken op mijn rechten. Stop ermee om je geloof op te dringen. Stop ermee om te proberen mij zo te laten geloven als jou!”. Geen enkele vorm van bespotting kon Paulus stoppen omdat zijn hart aan het bloeden was. Laat ze maar zeggen wat ze willen en laat ze maar met alle namen aankomen die ze prettig vinden – hij wist dat als hij niet zijn plaats innam in Christus dat een ieder zou sterven in hun eigen zonde zonder enig getuigenis!

Het is niet voldoende om enkel goed te leven of “een goed voorbeeld” te zijn. We hebben ons te lang verborgen achter die oude cliché “Acties spreken duidelijker dan woorden”. We beweren dat we stille getuigen zijn door Zijn leven te leiden. Het getuigenis moet ook het gesproken woord bevatten: “Hoor, uw wachters verheffen de stem” (Jesaja 52:8). “… Hoe geloven in Hem, van wie zij niet gehoord hebben?” (Romeinen 10:14).

Er is een “Filippus” bediening voor iedere gelovige die wandelt in Christus’ heiligheid

“En Filippus daalde af naar de stad van Samaria en predikte hun de Christus. En toen de scharen Filippus hoorden en tekenen zagen, die hij deed, hielden zij zich eenparig aan hetgeen door hem gezegd werd. Want van velen, die onreine geesten hadden, gingen deze onder luid geroep uit en vele verlamden en kreupelen werden genezen; en er kwam grote blijdschap in die stad” (Handelingen 8:5-8). Filippus was een leek maar vol van de Heilige Geest. Hij was niet iemand van de preekstoel, maar een gewoon persoon die simpelweg geloofde in Christus’ opstandingskracht. Dus ging hij overal naar toe en verwachtte wonderen. Hij was de man van de marktplaats. We zullen nooit impact hebben op onze stad of op wat of wie dan ook totdat ieder lid van het lichaam net zo door Christus geobsedeerd wordt als Filippus, een simpele evangelist met het geloof dat duivelen uitwierpt en met geloof om te bidden voor de verlossing en genezing van zijn collega’s. We kunnen en zullen opschudding veroorzaken in deze goddeloze stad!

Als we het gebod op de verkondiging van het evangelie niet gehoorzamen zullen we zelf-gericht worden en geobsedeerd raken door onze eigen problemen

De “plymouth brethren” begonnen vele jaren geleden in Plymouth, een plaatsje in engeland. Ze waren een godvruchtige groep die het evangelie de straat op bracht. Ze hadden een enorme last op hun hart voor de verloren zielen! Er brak een grote opwekking uit en Christus werd geopenbaard voor hen als een verheerlijkte man in de hemel. Maar ze werden zo geobsedeerd door het bestuderen van Christus, zo gericht op hun vorm van aanbidding, dat ze hun passie voor de verloren, stervende zielen verloren. Ze splitsten zich in twee groepen, de open en de gesloten broederschap. De gesloten broederschap eindigde uiteindelijk in een situatie waarin ze niemand toestonden deel uit te maken van de gemeenschap, behalve dan door uitnodiging. Vandaag is het enige dat nog over is van de originele beweging nog enkele brieven van mannen zoals Darby, Stoney, Mackintosh en Raven, stuk voor stuk prachtige lessen over Christus en Zijn heiligheid. Maar geestelijk elitair gedrag was binnengedrongen, zonder brandende passie voor het verlorene. We hebben het diepe. zuivere Woord nodig en een brandende passie voor het verlorene.

U kunt zoveel prediking en lessen horen dat u “traag wordt in het horen” (Hebreeën 5:11). Ik ontvang complete pakketten met profetieën, lange betrokken “geestelijke” brieven van Christenen die beweren dat ze dagen, weken en zelfs maandenlang in gebed doorbrengen. Het is een spervuur van “zo zegt de Heer” en veel van die schrijfsels hebben geen enkele betekenis! Een echtgenoot vroeg me eens om zijn vrouw op haar plek te zetten. Ze was mensen aan het vertellen hoe zij stierf en in de hemel terrecht kwam en gedanst heeft met Jezus en aan het skydiven is geweest met Hem! Ze beweerde dat deze openbaring tot haar kwam nadat ze urenlang aan het bidden was geweest.

Waarom zijn al deze geliefde mensen niet onder het volk om de opgestane Jezus te prediken? Waarom brengen ze al hun tijd door in het berispen van anderen, zonder enkele gebrokenheid voor het verlorene? De beste genezing hiervoor is door je te begeven onder zondaars, te prediken, genezen en duivels uit te drijven. We bidden “Heilige Geest kom” maar waarvoor? Om ons simpelweg te zegenen en te voorzien in onze noden? Of om ons toe te rusten en aan ons het gebroken hart van onze Heer te openbaren? De laatste woorden van Jezus voordat Hij deze aarde verliet waren: “Gaat heen in de gehele wereld, verkondigt het evangelie aan de ganse schepping” (Marcus 16:15).

We hebben gebeden dat God een travestieten bar naast onze kerk afsluit. De eigenaar zei tegen ons “Jullie zijn echt in de problemen, jullie weten niet waar jullie mee te maken hebben?”. Nee! Hij heeft inderdaad geen idee waar je mee te maken hebt! Jezus zei “Alle macht is aan Mij gegeven …” (Matteüs 28:18). Om die rede kunnen wij met vertrouwen zeggen “De Here is mij een helper, ik zal niet vrezen; wat zou een mens mij doen?” (Hebreeën 13:6). Paulus bad “Moge uw hart verlicht worden, zodat u zult zien … hoe rijk de luister is die de heiligen zullen ontvangen, en hoe overweldigend groot de krachtige werking van Gods macht is voor ons die geloven … hoog boven alle hemelse vorsten en heersers, alle machten en krachten en elke naam die genoemd wordt, niet alleen in deze wereld maar ook in de toekomstige” (Efeziërs 1:18-21)

“Voorts, weest krachtig in de Here en in de sterkte zijner macht” (Efeziërs 6:10). Satan heeft sommige van u bang gemaakt: bang voor vallen, bang voor een boezemzonde of een opjagende gewoonte, en bang voor mensen. Maar het Woord zegt “… biedt weerstand aan de duivel, en hij zal van u vlieden” (Jakobus 4:7). U bent niet degene die moet rennen! “En met grote kracht gaven de apostelen hun getuigenis van de opstanding des Heren Jezus …” (Handelingen 4:33). “Al legert zich een leger tegen mij, mijn hart vreest niet; al verheft zich een krijg tegen mij, nochtans blijf ik vertrouwen … want Hij bergt mij in zijn hut ten dage des kwaads … Hij plaatst mij hoog op een rots” (Psalm 27:3, 5)

Advertenties
  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: