Home > Overdenkingen > Gericht op het helpen van anderen

Gericht op het helpen van anderen

We zouden niet verder hoeven te reizen dan onze eigen buurt om de grootst denkbare revival te hebben. God zegt dat wanneer we ons brood gaan delen met de hongerigen, de armen in ons huis verwelkomen, de naakten bedekken en onze ziel geven voor de hongerige en lijdende mensen, dan zal Hij ons leiden en ons voortdurend voorzien. We zullen als een rijk besproeide tuin zijn – een bron waarvan het water nooit opraakt (zie Jesaja 58:10-11)

God zegt ons “Richt u op het helpen van anderen! Strek u uit naar de armen en naar de gekwetsten, en Ik zal u antwoorden, leiden en voldoening brengen. U zult een bron van leven zijn voor anderen en uw zegeningen zullen nooit tekortschieten”.

Wanneer u zich niet op uw gemak voelt met deze les uit het Oude Testament, luister dan naar wat Jezus zegt in het Nieuwe Testament:

“Want Ik heb honger geleden en gij hebt Mij niet te eten gegeven, Ik heb dorst geleden en gij hebt Mij niet te drinken gegeven; Ik ben een vreemdeling geweest en gij hebt Mij niet gehuisvest, naakt en gij hebt Mij niet gekleed, ziek en in de gevangenis en gij hebt Mij niet bezocht. Dan zullen ook zij Hem antwoorden en zeggen: Here, wanneer hebben wij U hongerig gezien, of dorstig, of als vreemdeling, of naakt of ziek, of in de gevangenis, en hebben wij U niet gediend? Dan zal Hij hun antwoorden en zeggen: Voorwaar, Ik zeg u, in zoverre gij dit aan één van deze minsten niet gedaan hebt, hebt gij het ook aan Mij niet gedaan. En dezen zullen heengaan naar de eeuwige straf, maar de rechtvaardigen naar het eeuwige leven” (Matteüs 25:42-46)

“Wie nu in de wereld een bestaan heeft en zijn broeder gebrek ziet lijden, maar zijn binnenste voor hem toesluit, hoe blijft de liefde Gods in hem?” (1 Johannes 3:17)

U zult nu misschien zeggen “Ik wil meer medeleven hebben met anderen, ik wil de behoeftigen helpen. Hoe kan ik veranderen?”

Ik kan u alleen vertellen dat God dit gebed beantwoord: “Heer, ik zie alle menselijke noden om mij heen. Ik weet dat de enige Jezus die deze plaats ooit zal zien degene is die ze door mij heen zien. God, U moet mij leiden. Ik sta klaar met mijn portemonnee, mijn huis en mijn tijd dus toon me waarheen ik moet gaan Heer”. Wees ervan verzekerd dat God de behoeftigen naar uw deur zal leiden.

Advertenties
  1. 29-08-2012 om 10:00

    Wat ik hier wel een lastig punt is, wat je veel in de praktijk ziet. Mensen die zich zo geven aan anderen, dat ze zichzelf vergeten. Ook bij Christenen gebeurt dit. En dat ze zelf er aan onderdoor gaan, omdat ze niet aan henzelf gedacht hebben. En daardoor bijvoorbeeld overwerkt zijn geworden of gestorven door honger (die heb ik ook gehoord).

    Hoe is dat te rijmen met dit? Zit daar een balans in ofzo? Of heeft dat te maken met de relatie tussen die persoon en God?

    Want ik kan me 2 houdingen voorstellen:
    1. Je geeft jezelf volledig voor anderen met het idee dat God voor je zorgt en accepteert daarom wel hulp en zorg richting jezelf, maar je houdt je er verder niet mee bezig door zorg voor jezelf te gaan zoeken. Dus je aandacht is volledig op de ander gevestigd met het idee dat God jouw wel verzorgt (zowel lichamelijk als geestelijk).

    2. Je geeft jezelf zo volledig mogelijk aan anderen, maar eerst zorg je voor jezelf, zodat je ook voor anderen kunt zorgen. Je hebt natuurlijk ook eigen verantwoordelijkheid voor jezelf en eigen leven. God voorziet je in alles. Als je voor jezelf zorgt omdat je zelf wat denkt nodig te hebben, dan zal God je daarin voorzien en zo opbouwen zodat je vervolgens weer verder kunt om de anderen te kunnen dienen. Heb je je rust nodig, dan zal God ervoor zorgen dat dat kan en zorgt God voor een weg, zodat de anderen niet zonder hulp zitten.

    Voor beiden zou ik bijbelversen kunnen aandragen. Zowel dat God ook voor de vogels zorgt en dat je je daarom geen zorgen hoeft te maken. Maar ook dat je je naasten moet liefhebben ALS jezelf.

    Ik neem hierbij wel even als uitgangspunt dat je in beide gevallen je persoonlijke relatie met God op “orde” hebt en dat je elke dag begint in gebed en Zijn Woord met Hem.

    • 06-09-2012 om 13:34

      Het is moeilijk te geven wanneer anderen die bijv.jaloers zijn je dit beletten.Er zijn veel mensen met persoonlijkheidsstoornissen ( door zulke mensen ben ik in de WAO terecht gekomen)zij zijn als een muur van beton en vreselijk arrogant,ik kan er niet meer mee omgaan en ik veeg daarom het stof van mij voeten.

      • Michiel Eghuizen
        18-09-2012 om 17:32

        Ow zeker is dat ontzettend moeilijk. Zeker inderdaad als de persoon een persoonlijkheidsstoornis heeft. Die zijn zowat onmogelijk te helpen, tenzij je voor hun autoriteit hebt op dat gebied. Bijvoorbeeld een psychiater zou veel tips kunnen aandragen terwijl diegene zijn/haar beste vriend dat niet kan, omdat die “er niks van snapt”.

        Ik kan me heel goed voorstellen waarom jij, door die mensen, in de WAO bent geraakt. Ik heb namelijk wel ervaring met mensen met persoonlijkheidsstoornissen, in de zin dat ik ze ook wel hulp heb proberen te bieden, maar niet wilden of konden accepteren.

        Wat je het beste in zo’n situatie, denk ik, kunt doen (wat ik nu doe). Liefde geven. Extra goedkeurend en opbouwend reageren op goede keuzes die ze maken, zodat ze daarin extra gestimuleerd worden. Bidden uiteraard bovenal. En verder inderdaad, de rest aan hun eigen verantwoordelijkheid overlaten, omdat ze het eerst zelf moeten willen.

        Het kan nog wel eens helpen om slechte invloeden uit diegene zijn/haar omgeving weg te halen.

        Maar in die houding houdt je inderdaad ook rekening met jezelf. Een stuk zelfbescherming zit daarin, wat ik denk ik ook wel goed en ook wel nodig is.

        Maar ik vraag me af hoe God daar tegenaan kijkt. Als in, de praktijk laat het meeste zien dat zelfbescherming nodig is. Wat de Christenen van vroeger en nu hopelijk ook nog doen. Elke ochtend eerst met God contact hebben in stille tijd (gebed, bijbel lezen). Totdat God ze zo voorbereid had voor die dag en dat ze alles aan God hebben gevraagd wat ze die dag dachten nodig te hebben. Waardoor ze ook weer de kracht, liefde en energie kregen van God die ze nodig hadden. Dat is eigenlijk ook een soort van “eerst zelf dan de rest”-houding. Wat enigzins wel logisch is, want je bent ten 1e voor jezelf verantwoordelijk en de ander voor zichzelf. Dus in die prioriteit zou het dan denk ik ook moeten.

      • Michiel Eghuizen
        18-09-2012 om 17:33

        Trouwens nog sterkte met je WAO. Dat is niet zo tof.

  2. Demanet
    30-08-2012 om 10:25

    Ja, dat is zeker waar wij moeten als christen niet ver gaan zoeken om iemand te helpen. Ga buiten en kijk rond, ik weet waar ik kan helpen bij de daklozecentra. Daar kunt je met die mensen een goed gesprek voeren.

  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: